Κοινοποίηση άρθρου
Ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει έτοιμος να κυβερνήσει ξανά. Πόσο πειστική είναι όμως η επίκληση της εμπειρίας του και ποιες απαντήσεις δίνει για το κόστος των εξαγγελιών του; Στο Daily Show της 23ης Σεπτεμβρίου, ο Terry Χατζηιερεμίας σχολιάζει αποσπάσματα της συνέντευξής του, την αντιπαράθεση Μπογδάνου και Λατινοπούλου και τα περιθώρια μείωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα.
Η εκπομπή ξεκινά με ανάρτηση του Κωνσταντίνου Μπογδάνου για τη δικαστική διαφορά με την Αφροδίτη Λατινοπούλου. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο ίδιος στην ανάρτηση που διαβάζεται, ζητήθηκε αναβολή στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων κατά προσώπων που αναφέρονται στην υπόθεση των καταγγελιών για υπογραφές. Ο Μπογδάνος χαρακτηρίζει τις δικαστικές κινήσεις προσπάθεια περιορισμού της δημόσιας συζήτησης και ζητά στήριξη των δημοσιογράφων από την ΕΣΗΕΑ.
Ο Terry ασκεί κριτική στη στάση της προέδρου της Φωνής Λογικής και στον τρόπο με τον οποίο προβάλλονται οι παρεμβάσεις της. Το θέμα αντιμετωπίζεται ως ανοιχτή πολιτική και δικαστική αντιπαράθεση, με τους ισχυρισμούς κάθε πλευράς να παραμένουν διακριτοί από όσα θα κρίνει η Δικαιοσύνη.
Στη συνέχεια, το ενδιαφέρον στρέφεται στον Αλέξη Τσίπρα και στη φράση «ή εμείς ή κανείς». Ο πρώην πρωθυπουργός επικαλείται την κυβερνητική εμπειρία και τη δουλειά επιστημόνων πάνω σε ένα εναλλακτικό πρόγραμμα. Ο Terry αμφισβητεί κατά πόσο αυτά αρκούν για να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων, θυμίζοντας την προηγούμενη διακυβέρνηση και τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί.
Ιδιαίτερη κριτική δέχεται η πρόταση για τον λεγόμενο «πατριωτικό φόρο». Ποιους θα αφορά, πόσα χρήματα αναμένεται να αποφέρει και πώς συνδέονται αυτά τα έσοδα με τις υπόλοιπες εξαγγελίες; Για τον Terry, η αξιοπιστία ενός οικονομικού προγράμματος εξαρτάται από συγκεκριμένες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.
Σχολιάζεται επίσης η θέση του Τσίπρα ότι η πολιτική πρέπει να αποτελεί προσφορά και όχι επάγγελμα. Ο Terry εντοπίζει αντίφαση ανάμεσα σε αυτή τη διατύπωση και στην πολυετή παραμονή των ίδιων προσώπων στην πολιτική. Επαναφέρει τις προτάσεις του για λιγότερους βουλευτές, όρια στις θητείες, κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και επαγγελματική εμπειρία πριν από την είσοδο στη Βουλή.
Το τελευταίο μέρος αφορά τον ΕΦΚ στη βενζίνη, στο πετρέλαιο κίνησης και στο πετρέλαιο θέρμανσης. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία ορίζει ελάχιστους συντελεστές, ενώ τα κράτη μπορούν να εφαρμόζουν υψηλότερους. Επομένως, η συζήτηση για μείωση της ελληνικής φορολογίας χρειάζεται να ξεχωρίζει αυτά τα ελάχιστα όρια από τους συντελεστές που επιλέγονται εθνικά.
Ο Terry ζητά ελάφρυνση στα καύσιμα ενόψει του χειμώνα και συνδέει τη φορολογία με το κόστος θέρμανσης, μετακίνησης και παραγωγής. Αμφισβητεί τις κυβερνητικές προτεραιότητες και επιμένει ότι η πίεση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς απαιτεί συγκεκριμένα μέτρα. Το ερώτημα που θέτει είναι πόσο από το βάρος των καυσίμων μπορεί να μειωθεί με πολιτικές αποφάσεις και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτές.
